Doffe ellende en toffe ellende

Maartje Schneemann (36) en Leon Batta (40) spaarden net zo lang tot ze op hun motoren konden stappen en naar Australië rijden. Een wild plan - bewust slecht voorbereid - dat een investering was in de rest van hun leven. Een goede investering, zo bleek. “Je haalt er steeds meer uit als je terugkijkt, laag voor laag.”

Maartje: “We wilden elkaar vaker zien dan alleen op zaterdag in de supermarkt achter een winkelwagentje. Dat was onze belangrijkste motivatie om op de motor naar Australië te gaan. We wisten niet hoelang de reis zou duren, we hoefden niet eens per se terug te komen. Het was zelfs niet belangrijk om Australië te bereiken, maar het is wel goed om een doel of ten minste een richting te hebben. Het ongewisse was belangrijk voor ons, het ongeplande. Dat elke dag een verrassing is. We hebben ons dan ook bewust slecht voorbereid. Om de route uit te stippelen hebben we een wereldbol gepakt, een vinger op Nederland gezet en een vinger op Australie. De lijn daartussen was onze route en die hebben we proberen te handhaven, hoewel er allerlei obstakels waren: de Himalaya, de voormalige Sovjet-Unie, oorlogen, Birma. Uiteindelijk zijn we vijftien maanden weggebleven

De mensen in onze omgeving waren niet verbaasd dat we dit gingen doen. We hadden al eerder een grote reis door Afrika gemaakt. Wat ze alleen niet leuk vonden was die onbepaalde tijd. Later hoorde ik dat mijn moeder wel eens gedacht heeft dat ze ons nooit meer terug zou zien. Toch heeft ze ons steeds voor tweehonderd procent gesteund. Achteraf is het een van de beste keuzes uit ons leven geweest. Het was intensief en indrukwekkend. Je geheugen werkt zo dat je eigenlijk vooral de leuke dingen onthoudt. Maar we hebben dagboeken bijgehouden en uiteindelijk een boek geschreven: ‘Op vijf wielen’. Dat betekent dat je jezelf achteraf niet voor de gek kunt houden, want we hebben zeker ook ellendige momenten beleefd. We maakten zelfs een onderscheid tussen doffe ellende en toffe ellende. Waarbij het verschil was dat de laatste vorm in ieder geval nog ergens toe leidde. De parels daartussen, dat is voor mij waar het om gaat. Het zijn bijvoorbeeld prachtige tempels die je opeens tegenkomt op de zijderoute in een lelijk gedeelte van de Sovjet-Unie of in de armoe van India. En parels waren er ook qua mensen. Het is niet zo dat we zonder meer sterker uit dit avontuur zijn uitgekomen, want je leert toch ook kanten van elkaar kennen die je eigenlijk niet wilt kennen. Maar goed, we hebben dat wél overwonnen. Voor onze relatie is de reis dus zeker goed geweest. Dat merkten we ook op het eind in Sydney, onze motoren waren al op weg naar huis. Stonden we daar ’s avonds op de camping op elkaar te wachten om samen met onze tandenborsteltjes naar de badruimte te kunnen lopen. Ben je al die maanden alleen maar met elkaar en dan ga je nóg op elkaar wachten om samen je tanden te kunnen poetsen. Toen we ons dat realiseerden moesten wel erg lachen.”

Het boek ‘Op vijf wielen’ is te bestellen via www.gopher.nl of tel. 050 3657272.